هفته‌‌ی مد میلان بهار و تابستان 2026

تیم کمد
سپتامبر 24, 2025
موضوعاتی که به آن می‌پردازیم

کالکشن بهار و تابستان برند Georgio Armani

شو بهار-تابستان ۲۰۲۶ جورجیو آرمانی در Pinacoteca di Brera میلان، همان‌جایی که نمایشگاه دائمی آثار او برپاست، در تاریخ مد جاودان شد؛ پنجاهمین سالگرد برند و در عین حال آخرین کالکشنی که شخصِ جورجیو آرمانی طراحی کرده بود! در واقع این مجموعه ابتدا برای جشن نیم‌قرن میراث این خانه‌ی مد برنامه‌ریزی شده بود، اما پس از درگذشت جورجیو آرمانی در ۴ سپتامبر، به وداعی شاعرانه بدل شد. فضای کالکشن سرشار از احساس بود: سالن با فانوس‌های بی‌شمار روشن شده بود و نوای پیانوی Ludovico Einaudi، حال‌وهوایی سوگوارانه و عمیق به نمایش بخشیده بود. مدل‌ها با چهره‌هایی مغموم و گام‌هایی آهسته و سنگین بر صحنه قدم می‌گذاشتند؛ گویی در مراسم عزاداری حضور دارند و حتی راه رفتنشان بازتابی از سوگواری‌ست.

پالت رنگی مجموعه شامل رنگ‌های آبی‌، بنفش‌ و سبز تیره بود؛ رنگ‌هایی با معنی غم و وقار، درخشان اما سنگین. بافت‌های سبک و بی‌وزن، دوخت‌های دقیق و کات‌های ظریف و بدون اغراق، هم‌چنان به امضای همیشگی آرمانی یعنی شیک‌پوشی و ظرافت وفادار بودند. در ردیف اول این فشن‌شو، ستاره‌های هالیوود و بزرگان مد حضور داشتند: Cate Blanchett, Richard Gere, Glenn Close, Samuel L. Jackson, Spike Lee, Lauren Hutton، و هم‌چنین طراحانی چون Dries Van Noten, Dean & Dan Caten و Paul Smith؛ یک گردهمایی بزرگ که نشان می‌داد این شب تنها یک شو نبود، بلکه نقطه‌عطفی تاریخی در صنعت مد به‌ شمار می‌رفت.

شو امسال نه‌تنها پنجاهمین سالگرد تأسیس برند را جشن گرفت، بلکه آخرین کالکشنی بود که خود جورجیو آرمانی آن را طراحی کرده بود؛ او در ۴ سپتامبر در ۹۱ سالگی درگذشت. همین اتفاق، نمایش را به مراسم یادبود و بدرقه‌ی او بدل کرد. کالکشن با الهام از دو مکانی که آرمانی خود را متعلق به آن‌جا می‌دانست –میلان و جزیره‌ی Pantelleria– طراحی شده بود. هر لباس با مهره‌دوزی‌ها و تزئینات پیچیده، جلوه‌ای لوکس و ظریف پیدا کرده بود و پرینت‌های الهام‌گرفته از دریا و انعکاس نور بر آب، حس آرامش، خلوص و زیبایی طبیعی جزیره را به نمایش می‌گذاشت. این نمایش بازتابی از پیوند آرمانی با خانه، طبیعت و میراث شخصی او بود و لحظاتی احساسی و ماندگار برای تماشاگران ایجاد کرد.

انتهای شو اما اوج نمایش بود: مدلی تنها، آخرین طراحی آرمانی را روی صحنه برد؛ لباسی آبی و درخشان با تصویری از صورت جورجیو. سالن در سکوتی سنگین به احترامش ایستاد و سپس در میان تشویق ممتد، وداعی تاریخی رقم خورد. در پایان، Leo Dell’Orco (مدیر طراحی بخش مردانه و زنانه در جورجیو آرمانی، امپریو آرمانی و Armani Exchange) و Silvana Armani (خواهرزاده‌ی جورجیو آرمانی) روی صحنه آمدند و با چشمانی پر از اشک، به حضار ادای احترام کردند تا نشان دهند مسیر برند هم‌چنان ادامه خواهد یافت. این نمایش نه‌تنها پایان هفته‌ی مد میلان(بهار–تابستان ۲۰۲۶) بود، بلکه بهترین اختتامیه‌ی قابل تصور برای هفته‌های مد میلان به شمار می‌رفت: جشنی برای پنجاه‌ سالگی خانه‌ی آرمانی، یادبودی از بنیان‌گذار فقیدش و نقطه‌ای تاریخی برای آغاز دوباره‌ی برند.

نویسنده: فریناز غفاری

کالکشن بهار و تابستان برند Bottega Veneta

این مجموعه، اولین کالکشن Louise Trotter برای Bottega Veneta است که اولین طراح خلاق (Creative Director) زن در تاریخ این برند است. همین موضوع باعث شد مخاطبان بسیاری در انتظار دیدن این کالکشن باشند.

در کالکشن بهار 2026 بوتگا ونتا چرم‌های بافته‌شده‌ی مشهور این برند (intrecciato) به وفور دیده می‌شوند و لویس با استفاده از آن‌ها کت‌ها، شال‎ها و کیف‎های جذابی خلق کرده است. رنگ‌ها هم همان حس لوکس و متین برند را منتقل می‌کنند؛ از ترکیب‌های سیاه و سفید تا رنگ‌های سبز، صورتی روشن، پرتقالی براق و ترکیب طیف رنگ‌های مختلف که حس چشم‌نوازی ایجاد می‌کنند.

یکی از متریال‌های جذاب این کالکشن، پارچه‌ای بود که شبیه خز بلند یا رشته های پلی‌استر براق به‌ نظر می‌رسید؛ اما در اصل جنس آن از الیاف شیشه‎ای بازیافتی بود. این انتخاب نشان می‌دهد لویس توانسته حس لوکس و بافت غنی برند را با رویکردی جدید و پایدار ترکیب کند.

سیلوئت‌ها اغلب بزرگ و آزاد بودند؛ کت‎هایی با شانه‌های اپل‌دار، دامن‌ها و شنل‌های بلند که حس حرکت را القا می‌کنند. کفش‌ها هم به‌ عنوان بخش خلاقانه و جذاب کالکشن، شامل صندل‌ها و کفش‌های نوک‌تیز سبز و نقره‌ای بودند که جلوه‌ی شیک و خاصی به استایل‌ها می‌دادند.

در کل، این کالکشن نشان می‌دهد لویس توانسته دیدگاه خود را با هویت بوتگاونتا هماهنگ کند؛ هم به هویت لوکس و آرام برند وفادار مانده و هم با جزئیات و انتخاب‌های دقیق، زیبایی‌شناسی و نوآوری خود را به آن اضافه کرده است.

نویسنده: اسرا میرزایی

کالکشن بهار و تابستان برند Ferrari

در روز پنجم هفته‌ی مد میلان، Oficina Ferrari (همان کارگاهی که معمولاً ماشین‌ها را در آن سرویس می‌کنند) به ران‌وی بدل شد. مجموعه‌ی بهار-تابستان ۲۰۲۶ برند Ferrari زیر نظرِ Rocco Iannone به نمایش درآمد و میراث مسابقه‌ای فراری را با زبان معاصر بازآفرینی کرد. این مجموعه میان ساختارهای صنعتی‌ و جزئیات ظریف و لوکس تعادل ایجاد کرده بود؛ مواد اولیه و المان‌ها ساده‌تر شده بودند  و کالکشن بیشتر بر راحتی و کیفیت متمرکز بود. رنگ قرمز نمادینِ فراری، هم‌چنان حضور پررنگی در مجموعه داشت؛ اما با رنگ‌ها و بافت‌های ملایم‌تر ترکیب شده بود تا جلوه‌ای یک‌دست و منسجم ایجاد کند.

چهره‌هایی چون Amelia Gray و Kit Butler در این فصل روی کت‌واک حاضر شدند و استایلینگ مجموعه، تصویر زن و مرد مدرن فرانسوی-ایتالیایی فراری را بازتعریف می‌کرد. ردیف اول نیز میزبان ستاره‌ها و چهره‌های شناخته‌شده‌ای مانند Anna Wintour و Michèle Lamy بود که مقبولیت برند در میان نخبگان مد را نیز نشان می‌داد. نکته‌ی احساسی این فصل، غیبت Lewis Hamilton بود؛ او که قرار بود شخصاً در نمایش حاضر باشد، اعلام کرد که به دلیل وضعیت وخیم سگش Roscoe — که پیش‌تر روی جلد مجله‌ی Vogue Animals حضور داشت — نتوانسته به میلان بیاید و تیم را از راه دور همراهی خواهد کرد.

در مقایسه با فصل گذشته (SS25) که فراری بیشتر با جزئیات موتور‌اسپورت و قطعات آرشیوی بازی می‌کرد، SS26 به‌ سمتِ «لباسِ لوکسِ صنعتی» رفته بود؛ هنوز نشانه‌های رنگ قرمز و لباس مسابقه‌ در مجموعه بود، اما روایتِ امسال تأکیدِ بیشتری بر متریال‌ و Tailoring دقیق داشت. مجموعه‌ی بهار-تابستان ۲۰۲۶ با ترکیب هوشمندانه‌ی کاربردی بودن و جلوه‌های لوکس، تعادلی ظریف بین قدرت و دقت ایجاد کرد. این مجموعه بار دیگر نشان داد که فراری فراتر از یک نام تاریخی است و تبدیل به نیرویی فعال در دنیای مد شده است که هم‌زمان سرعت، ظرافت و قدرت را به نمایش می‌گذارد.

نویسنده: فریناز غفاری

کالکشن بهار و تابستان برند MSGM

 15ساله شدن برند MSGM بهانه‌ای برای مرور و تأکید بر هویت این برند در کالکشن بهار/تابستان 2026 شد. ماسیمو جیورجتی (Massimo Giorgetti) فشن‌شو را در خیابانی کنار فروشگاه Brera، بوتیک اصلی MSGM، در قلب محله‌ی تاریخی و هنری میلان، برگزار کرد؛ مکانی که نمادی از ریشه‌های فرهنگی برند است.

‎کالکشن بهار/تابستان 2026 کاملاً هویت MSGM را نشان می‌دهد؛ رنگارنگ، انرژی‌بخش و خودجوش! استایل‌ها زنانه و راحت هستند و با پارچه‌های راه‌راه، پولک‌دار، گل‌دار و خال‌خالی به نمایش گذاشته می‌شوند. متریال اصلی پنبه و پوپلین است و رنگ‌های زنده‌ای مانند قرمز، آبی، نارنجی و زرد کره‌ای کالکشن را پر جنب و جوش کرده‌اند.

ماسیمو جیورجتی می‌گوید هدف MSGM طراحی لباس‌هایی است که با دیدنش انرژی، شادی و حس آزادی بدهد و کمی روشنایی به روزهای یکنواخت و پرفشار زندگی‌مان اضافه کند.

جیورجتی معتقد است همکاری کردن و انسانیت مهم‌ترین ارزش‌ها در MSGM هستند. او برند را مثل یک شبکه‌ی پرجنب‌وجوش از هنرمندان، طراحان، موسیقیدان‌ها و افراد خلاق می‌بیند که با هم کار می‌کنند.

به طور خلاصه، کالکشن بهار/تابستان MSGM ترکیبی از میراث برند و فرهنگ شهری میلان است که در قالب رنگ، الگو و متریال، روحیه‌ی جوانانه و شهری را منتقل می‌کند.

نویسنده: اسرا میرزایی

کالکشن بهار و تابستان برند Dolce & Gabbana

در این فشن‌شو دولچه گابانا، بیش از آن‌که توجه به لباس‌ها معطوف شود، حضور مهمانان ویژه در ردیف اول نمایش، محور توجه رسانه‌ها و خبرگزاری‌ها بود. ورود غیرمنتظره و نمادین مریل استریپ و استنلی توچی با تأخیری معنادار و ظاهری کاملاً شبیه به میراندا پریسلی و نایجل کیپلینگ از فیلم «شیطان پرادا می‌پوشد»، حضار را غافلگیر کرد. آنا وینتور که در ردیف جلو نشسته بود، با لبخندی به این لحظه قابل توجه واکنش نشان داد و با عینک آفتابی تیره و مدل موی باب، با مریل استریپ هماهنگ شد. حضور مهمان‌ها چنان برجسته بود که حتی در فیلم رسمی ران وی، بارها دوربین بر روی آن دو نفر زوم می‌کرد. این اتفاق بار دیگر یادآور شد که جنجال‌های رسانه‌ای می‌توانند تأثیر قابل توجهی بر شهرت برند و حتی فروش محصولات داشته باشند.

لباس خواب به مثابه‌ی مد روز 

همان‌گونه که در کالکشن بهار- تابستان مردانه‌ی این برند، استفاده‌ی گسترده از لباس راحتی و پیژامه مشاهده شد، محور کالکشن زنانه نیز لباس خواب است. می‌توان این کالکشن بهار- تابستان ۲۰۲۶ دولچه گابانا را مجلسی بزرگ از لباس خواب‌های تزئین‌شده با کریستال و سنگ‌های زینتی دانست که برای پوشش روزمره بازطراحی شده‌اند. در میان 66 لوک، گاهی لباس زیرهای توری مشکی‌رنگ کاملاً نمایان هستند و گاهی پوشش‌ها کاملاً محافظه‌کارانه و پوشیده طراحی شده‌اند.

تمامی طراحی‌ها بر مبنای راحتی شکل گرفته‌اند؛ از کمربندهای شلوار که به‌ صورت آویز باز رها شده‌اند تا لباس‌های بالاتنه که عمدتاً به شکل آویزان از یک سمت طراحی شده و هیچ تلاشی برای ایجاد استایلی مرتب و رسمی دیده نمی‌شود. بازتعریف پیژامه توسط دولچه گابانا فراتر از یک انتخاب در استایل است؛ این کالکشن نوعی بیانیه‌ی اجتماعی است که پوشیدن بدون قاعده را تشویق کرده و به مصرف‌کنندگان آزادی انتخاب میان پیژامه‌های اغواکننده و ظریف تا پیژامه‌های نخی و محافظه‌کارانه را می‌دهد.

نویسنده: ساره سیاحی

کالکشن بهار و تابستان برند Versace

از روزی که دوناتلا ورساچه اعلام کرد عنوان مدیر خلاقیت خانه‌‌ی مد ورساچه به “داریو ویتاله” سپرده می‌شود، همه کنجکاو  بودند بدانند نخستین فصل بدون حضور یک «ورساچه» در رأس طراحی این برند چگونه خواهد بود؛ انتظاری طولانی که سرانجام با رونمایی از کالکشن بهار–تابستان ۲۰۲۶ پایان یافت. شاید این آزمونی دشوار برای یک طراح باشد، اما ویتاله همان کسی است که توانست ورساچه را وارد فصل تازه‌ای کند. هم‌زمان با این تغییر، خبر بزرگ دیگری هم منتشر شد: واگذاری خانه‌ی مد ورساچه به گروه پرادا؛ همان مجموعه‌ای که مالک برند میو میو است و ویتاله تا پیش از حضورش در ورساچه، مدیر طراحی بخش زنانه‌ی آن بود. به همین واسطه، ردی از مینیمالیسم پرادایی میان زرق‌وبرق ورساچه در این کالکشن نیز دیده می‌شد!

این طراح ۴۲ ساله در نخستین فصل حضور خود در این برند، تفسیری متفاوت از ورساچه ارائه کرد. هدف او، همان‌طور که خودش می‌گوید، «فرود آوردن ورساچه از مقام اسطوره‌ای و نزدیک‌تر شدن به زندگی روزمره» بود:

«اسطوره‌ها زمانی آغاز شدند که خدایان از المپ پایین آمدند و در میان آدم‌ها قدم زدند. ورساچه‌ی امروز هم باید همین کار را بکند. این مجموعه دیگر فقط درباره‌ی لباس شب بلند نیست.»

و جالب این‌که واقعاً هیچ لباس شب بلندی در مجموعه وجود نداشت!

الهام ویتاله از طراحی‌های “جیانی ورساچه” در اواخر دهه‌ی ۸۰ میلادی سرچشمه می‌گرفت؛ دورانی که مادرش یکی از کلکسیونرهای پروپاقرص لباس‌های جیانی بود. با این‌ حال، نتیجه چیزی نبود که به کمد یک «مادر» شبیه باشد؛ به جز چند کیف و کفش وینتیج! مدل‌ها از نسل‌های مختلف انتخاب شده بودند، اما مخاطب لباس‌ها بیش از هرکس، هم‌نسلی‌های ویتاله بودند؛ کسانی که شیفته‌ی استایل‌های لایه‌لایه و وینتیج هستند. ویتاله DNA اروتیک برند را دست‌نخورده باقی گذاشت، اما آن را رهاتر و آزادانه‌تر تفسیر کرد. شلوار جین‌های فاق‌بلند با کمربندهای باز و رها، زیپ‌های نیمه‌باز، ست‌های زره‌مانند بالاتنه و دامن‌ها که این بار با یک ژاکت کشمیر کلاسیک، شُل و بی‌قید دور کمر بسته شده بودند در این کالکشن به چشم می‌آمدند؛ چیزی که پیش از این در ورساچه دیده نشده بود!

نمایش این مجموعه در فضایی بی‌سابقه برگزار شد: موزه‌ی Pinacoteca Ambrosiana در میلان، جایی که آثار لئوناردو داوینچی و تابلویی از کاراواجو را در خود جای داده است؛ مکانی که هرگز میزبان فشن شو نبوده و همین انتخاب نیز بر جسارت ویتاله مهر تأیید زد.

نویسنده:صنم فربهی

کالکشن بهار و تابستان برند Blumarine

دیوید کُما (David koma) دومین فصل حضورش در بلومارین را با رمانتیسم تاریک ادامه داد؛ همان نگاه زیبایی‌شناسانه‌ای که او در Resort 2026 ارائه داده بود، حالا در Spring 2026 با رنگ‌های روشن‌تر، تضادهای بصری و بازی با جزئیات ادامه یافته است. این کالکشن با عنوان «حیوانات شب‌زی» الهامش را از موجوداتی گرفته که در طول شب فعالیت می‌کنند و نماد تاریکی، اغواگری و رازآلودگی هستند. پروانه و سنجاقک به‌ عنوان دو نماد، در چاپ‌ها، گلدوزی‌ها، اپلیکه‌ها و زیورآلات به کار رفته‌اند تا حس شبانه و دراماتیک کالکشن را تقویت کنند.

فرم‌های نرم و روان Blumarine در تضاد با برش‌های تیز و هندسی کت‌ها قرار گرفته‌اند و رنگ‌های نود و صورتی کنار مشکی و سبز نئونی تضادی قوی‌ ایجاد کرده‌اند. کالکشن عمدتاً روی لباس شب و مهمانی تمرکز دارد؛ از پیراهن‌های شفاف ژرژت تا پیراهن‌های کوتاه چین‌خورده و لباس‌های توری با جزئیات متعدد. این تمرکز بر لباس شب، در جلب توجه رسانه‌ها و تأثیرگذاری ادیتوریال مؤثر است، اما لباس‌های روزمره در این کالکشن کمتر دیده شد که امکان دارد این موضوع بر فروش برند تأثیرگذار باشد.

در نهایت، کالکشن Spring 2026 بلومارین نشان‌دهنده‌ی تلاش کُما برای حفظ هویت زنانه و رمانتیک این برند در کنار افزودن لایه‌ای تاریک، اغواگر و مدرن است.

نویسنده: اسرا میرزایی

کالکشن بهار و تابستان برند Emporio Armani

نمایش Emporio Armani در روز سوم هفته‌ی مد میلان، نخستین شو این برند پس از درگذشت صاحب آن یعنی جورجیو آرمانی بود؛ لحظه‌ای تلخ و در عین حال به‌یادماندنی که در سالن تئاتر آرمانی برگزار شد. مجموعه‌ی بهار/تابستان ۲۰۲۶ امپریو آرمانی که آخرین کالکشن طراحی‌شده توسط جورجیو آرمانی هم بود، با عنوان «Ritorni»(به‌ معنای «بازگشت‌ها») ارائه شد. این مجموعه در واقع به فلسفه‌ی جاودانه‌ی طراح فقید برند اشاره می‌کرد که همواره بر اصل «کمتر، بیشتر است» استوار بود و یادآور تفاوت نگاه او به زن مدرن در برابر رویکرد پرزرق‌وبرق بسیاری از برندهای ایتالیایی بود. 

مجموعه‌ی «بازگشت‌ها» بنا بر توضیحات برند با هدف «به تصویر کشیدن حس بازگشت به شهر پس از یک سفر» طراحی شده بود. یعنی لباس‌ها نمایانگر حال و هوای لحظه‌ای بودند که فرد هم‌چنان در ذهنش نشانه‌های سفر را دارد و هنوز به‌ صورت کامل به زندگی روزمره‌ برنگشته‌ است. از نظر طراحی، اکثر لباس‌ها رنگ‌های خنثی و برش‌های آزاد داشتند و جزئیات الهام‌گرفته از سفر در آن‌ها دیده می‌شد؛ مانند یقه و کمربندهای کیمونو، کلاه‌های قلاب‌بافی و صندل‌های تخت. با این حال، فضای این نمایش لبریز از حس دلتنگی و ادای احترام بود.

در ردیف اول این فشن‌شو چهره‌های برجسته‌ای حضور داشتند که هم از دنیای مد و هنر بودند و هم از دنیای ورزش یا سرگرمی؛ از جمله می‌توان به Devin Booker(ستاره‌ی بسکتبال NBA)، بازیگر چینی مشهور Bai Lu، خواننده‌ی ایتالیایی Levante و زوج مشهور Cecilia Rodríguez و Ignazio Moser اشاره کرد. هم‌چنین Eva Riccobono(سوپرمدل ایتالیایی)، Flavia Pennetta(قهرمان سابق تنیس ایتالیا) و Anna Dello Russo(نماد مد و دیپلمات کهنه‌کار) نیز در ردیف اول نشسته بودند. 

پایان نمایش نیز بار احساسی ویژه‌ای داشت؛ مدل‌ها با کف زدن سالن را دور زدند و به مؤسس فقید برند، جورجیو آرمانی، ادای احترام کردند. جمع حاضر نیز به نشانه‌ی احترام، جورجیو آرمانی را ایستاده تشویق کردند. این بار به‌ جای حضور همیشگی طراح، سیلوانا آرمانی، خواهرزاده‌ی او، برای ادای احترام به حضار ظاهر شد. این لحظه، بیش از هر چیز، یادآور انتقال میراثی بود که آرمانی طی پنج دهه ساخته و هم‌چنان آینده‌ی آن در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. هرچند نام «بازگشت‌ها» بر مفهوم ذاتی مجموعه دلالت داشت، اما تداعی روزهای پایانی آرمانی باعث شد کالکشن از نظر احساسی حالتی وداع‌گونه و احترام‌آمیز پیدا کند.  این مجموعه نه‌تنها آخرین نگاه به دقت و سلیقه‌ی استاد بزرگ مد بود، بلکه پلی میان گذشته و آینده به حساب می‌آمد؛ گذشته‌ای که با نام آرمانی گره خورده و آینده‌ای که هنوز چشم‌انتظار سرنوشت خود است.

نویسنده: فریناز غفاری

کالکشن بهار و تابستان برند Moschino

کالکشن بهار/تابستان ۲۰۲۶ موسکینو با عنوان «Niente» در هفته‌ی مد میلان برگزار شد و رویکرد همیشگی آدرین آپیولازا، یعنی بازیگوشی را بار دیگر به نمایش گذاشت. در این مجموعه شعار reuse, recycle, reimagine(استفاده‌ی دوباره، بازیافت، بازآفرینی) تبدیل به زبان اصلی طراحی شد؛ هدف او روشن بود: نشان دادن این‌ موضوع که حتی بی‌ارزش‌ترین مواد می‌توانند در قالب مد، معنا و جایگاه تازه‌ای بیابند. کیسه‌های سیب‌زمینی به تاپ‌ها و دامن‌های شیک بدل شدند و کیف‌های چرمی با ظاهر مقوایی و مهر «Fragile» یا همان «شکستنی»، جنبه‌ای نمایشی به فضا بخشیدند. هم‌چنین بافت‌های رافیا از پلاستیک بازیافتی به لباسی کاربردی و دوستدار محیط‌ زیست تبدیل شدند.

آپیولازا با بازگرداندن موتیف‌های شناخته‌شده‌ی فرانکو موسکینو، طنز و نوستالژی را هم‌زمان ارائه داد؛ پرینت‌های روزنامه‌ای دهه‌ی ۹۰، لبخندهای کارتونی و طرح‌های trompe-l’œil در فضایی تازه عرضه شدند. در طراحی اکسسوری‌ها نیز بار دیگر با ابعاد و فرم‌ها بازی شد؛ از «Tie Me Bag» در نسخه‌های لاستیکی و پارچه‌ای تا کیف LED با نوشته‌ی «Ciao» و حتی یک بسته سبزیجات که به کیف دستی بدل شده بود. کفش‌ها هم بخشی مهم از شو بودند؛ wedges‌ یا کفش‌های لژدار بسیار بلند از چرم مشکی و پاشنه‌های چوبی، در کنار صندل‌هایی از الیاف گیاهی با جلوه‌ای شبیه چمن، حس راه رفتن در طبیعت را تداعی کردند.

فضای شو با تأکید بر بازیافت و بازآفرینی، چیزی بیش از یک صحنه‌ی مد بود؛ نوعی بیانیه‌ی اجتماعی و هنری که یادآور توان Moschino در آمیختن شوخ‌طبعی با نقد فرهنگی است. از چهره‌های آشنا در نمایش موسکینو، می‌توان به Levante و Anna Pepe اشاره کرد که با استایل‌های شاخص این برند حضور داشتند و حال‌ و هوای کلاسیکی را بازتاب دادند که الهام‌گرفته از آرشیو برند بود. در مقایسه با کالکشن بهار/تابستان ۲۰۲۵، «Niente» نگاه عمیق‌تری به بازیافت و مواد جایگزین داشت. اگر فصل پیش تمرکز بر شوخ‌طبعی در طرح‌ها و پرینت‌های لباس‌ بود، این بار آپیولازا با جسارت بیشتری سراغ مصالح خام و بی‌ارزش رفت تا فلسفه‌ی موسکینو را در مواد اولیه به شیوه‌ای پایدارتر و معنادارتر، بازآفرینی کند. نتیجه نمایشی بود سرکش، خلاق و به‌یادماندنی که نشان داد «هیچ» هم می‌تواند «همه‌چیز» باشد.

نویسنده: فریناز غفاری

کالکشن بهار و تابستان برند MAX MARA

سومین روز از هفته‌ی مد میلان با برند MAX MARA آغاز شد. برند مکس مارا با بیش از 70 دهه فعالیت، با سیلوئت‌های کلاسیک و پالت رنگی ملایم خود شناخته می‌شود؛ این برند به خوبی محصولات لوکس خود را در دسترس عموم قرار داده است بدون این‌که هویت و ارزش طراحی‌ها نادیده گرفته شود.

ایان گریفیتس(Ian Griffiths) مدیر خلاق مکس مارا، با ارائه‌ی این کالکشن برای بهار 2026  بار دیگر نشان داد که چگونه می‌توان امضای مینیمال و کاربردی مکس مارا را با دغدغه‌های معاصر ترکیب کرد. تم کالکشن بر دو اصل راحتی و قدرت استوار است. او برای این کالکشن از مادام دوپمپادور و استایل روکوکوی قرن 18 میلادی الهام گرفته است؛ اما گریفیتس از معنا و المان‌های کلاسیک سبک روکوکو برای دیزاین این کالکشن استفاده نکرده است. او اصول اولیه‌ی برند را با چاشنی روکوکو در هم آمیخته است. اگر کالکشن را با دقت بیشتری بررسی کنیم متوجه جزئیات استایل روکوکو در لوک‌ها می‌شویم. پترن گل، یقه‌های باز و پارچه‌های شفاف و سبک از المان‌های استایل روکوکو هستند که با دقت در جزئیات این کالکشن دیده می‌شوند.

تم رنگی کالکشن به خوبی با هویت برند هماهنگ بود و تمرکز طراح بر استایل‌های مونوکروم و تک‌رنگ بود. پارچه‌سازی‌های خلاقانه، کالکشن را از حالت یکنواختی خارج کرده و توجه نسل جوان را به خود جلب می‌کند. آستین‌های پفی، دامن و کت‌های حجم گرفته با پارچه‌ی ارگانزا از جمله نکات قابل توجه این کالکشن بود. نمایان بودن شانه‌ها و قسمت میانی بدن و استفاده از یقه‌های باز و بلند در بعضی از لوک‌ها حس و حال رمانتیک کالکشن را تشدید کرده و آن را به استایل‌های شخصی مادام دوپمپادور نزدیک می‌کند. تعداد کت‌های بلند در این کالکشن نسبت به کالکشن‌های قبلی کمتر بود؛ اما کت‌های کوتاه و شلوارک جایگزین آن شده بود.  در این کالکشن کت معروف برند مکس مارا به نام 101801  با بازطراحی‌های مختلف به چشم می‌خورد.

گریفیتس درباره‌ی این کالکشن می‌گوید: “این مجموعه یک زن معاصر را نمایش می‌دهد، مدرن و شیک بودن از اهداف ما در این مجموعه است. ما برای خبرسازی لباس خلق نمی‌کنیم، ما در  حال خلق مد برای زنان مدرن هستیم و در این کالکشن به ازای هر استایل که ردی از روکوکو در آن وجود دارد، یک استایل متضاد داریم.”

شاید تمرکز بیش از اندازه‌ی این برند بر آیتم‌های کلاسیک و مینیمال باعث شده است برای  نسل جوان هیجانی نداشته باشد؛ اما این کالکشن از برند مکس مارا با توجه به رویکرد گریفیتس در طراحی لوک‌ها می‌تواند بیشتر از کالکشن‌های قبلی مورد پسند رسانه‌ها و جوانان باشد.

نویسنده: هدیه شریفی

کالکشن بهار و تابستان برند PRADA

 برند پرادا یکی از نام‌های آشنای مد لوکس ایتالیاست. این برند 110 ساله ترکیبی از مد کلاسیک و خلاقیت معاصر را به نمایش می‌گذارد و یکی از ترندسازترین برندهای صنعت فشن تلقی می‌شود. این برند از سال 2020 با حضور رف سیمونز در کنار میوچیا پرادا مفاهیم انتزاعی را وارد کالکشن‌های خود کرده است.

شو بهار تابستان این برند در عصر روز سوم هفته‌ی مد میلان، در یک فضای نارنجی‌رنگ برگزار شد. ردیف اول این نمایش میزبان چهره‌هایی چون اعضای گروه ENHYPEN، کارینا از AESPA ــ سفیران آسیایی برند ـو هم‌چنین ریتا اورا بود که از شاخص‌ترین مهمانان مراسم به‌ شمار می‌رفت.

این مجموعه تحت عنوان “Body of composition” با مضامین دگرگونی و تغییر شکل یافتن فرهنگ معاصر، طراحی شده بود. مدل‌ها با لباس‌هایی روی ران‌وی قدم می‌گذاشتند که ساختارهای سنتی را به چالش می‌کشید. میوچیا پرادا درباره‌ی این کالکشن گفت: “این مجموعه درباره‌ی عدم قطعیت است. لباس‌هایی  در این کالکشن وجود دارند که می‌توانند تغییر کنند؛ جابه‌جا شوند و با موقعیت پیشِ رو سازگار شوند.” 

میوچیا پرادا و رف سیمونز از یک تضاد واضح استفاده کردند؛ ترکیب دستکش‌های بلند ابریشمی اپرا با لباس کار، از مواردی بود که در کالکشن مردانه‌ی قبلی این برند نیز مشاهده شده است.

دامن‌های گشادی که از شانه آویزان بودند و لباس زیرهایی که بدون وجود چارچوب مشخص، روی بدن مدل نشسته بودند نوآورانه‌ترین آیتم‌های این فصل برند پرادا بودند. این طراحی‌ها بازتعریفی از اندام زن، زنانگی و ظرافت لباس بود و همان جوهره‌ی هویت پراداست که میوچیا سال‌ها آن را پرورانده است؛ هرچند نمود پررنگ‌ترش در کالکشن پاییز/زمستان 2025 نیز قابل مشاهده بود.

دامن‌‌هایی با سیلوئت حبابی در لوک‌های مختلف این برند دیده می‌شدند و پارچه‌ی چروک این دامن‌ها ناآرامی و شلوغی را به لوک‌های ساختارمند و مرتب اضافه می‌کرد. هم‌نشینی پارچه‌هایی با بافت و رنگ‌های مختلف، جذابیت قابل توجهی به استایلینگ و نمایش مفهوم کالکشن داده بود. علاوه بر پارچه‌ها، هم‌نشینی رنگ‌های این کالکشن نیز جالب و چشم‌نواز بودند. تکنیک‌های دوخت، پارچه‌های پلیسه، قد دامن و پیراهن‌ها و لایه‌لایه بودن قسمتی از دامن‌ها ما را به یاد استایل شخصی میوچیا پرادا می‌انداخت.

نمایش یک زنانگی مدرن خلاصه‌ی این شو از برند پرادا بود؛ جایی که میوچیا پرادا و رف سیمونز در تعادل و انسجام، کاربردی بودن در عین خیال‌انگیزی را نمایش دادند.

نویسنده: هدیه شریفی

کالکشن بهار و تابستان برند Roberto Cavalli

کالکشن بهار ۲۰۲۶ روبرتو کاوالی به طراحی «فاوستو پوگلیسی»، مسیری تازه اما وفادار به DNA برند را ترسیم کرد. کاوالی همواره مترادف با اغراق، جسارت و اغواگری مستقیم بوده است، اما این فصل شاهد کالکشنی متفاوت از او بودیم؛ چرا که شدت همیشگی رنگ‌ها جای خود را به آرامشی شاعرانه داده بود. طیف رنگی برنز، طلایی، شامپاینی و عاجی، فضایی  خیال‌انگیز را درست کرده بود که در تضاد کامل با رنگ‌های تند و تیز گذشته قرار می‌گرفت. 

پوگلیسی در گفت‌وگو با Vogue  Business گفت:

«زنان امروز تنها به دنبال اغواگری نیستند؛ آن‌ها خواهان یک تجربه‌ی ترکیبی از قدرت، زیبایی و لذت‌ هستند.»

همین نگاه باعث شد  این مجموعه نیز هم‌چنان بدن‌محور باقی بماند، اما این بار با زبانی آرام‌تر و بالغ‌تر. جای مینی‌ژوپ‌های کلاسیک کاوالی را دامن‌های بلند با برش‌های نرم گرفتند؛ تغییری که می‌توان آن را نه عقب‌نشینی، بلکه نشانه‌ای از بلوغ طراحی دانست که در عین حفظ کردن هویت کاوالی آن را در گذشته نگه نمی‌دارد.

با این حال، واکنش‌ها دوگانه بود. Vogue این مجموعه را بیش از حد متکی به آرشیو برند دانست و کمبود امضای شخصی پوگلیسی را یادآور شد. Business of Fashion هشدار داد که نمایش سراسر طلایی می‌توانست به مرز اغراق برسد، هرچند در نهایت سرگرم‌کننده باقی ماند. در نهایت به‌ نظر می‌رسد این طراح روندی محافظه‌کارانه برای این فصل در پیش گرفته بود؛ کالکشنی کم‌ریسک و بی‌خطر! با این همه، نقطه اوج کالکشن پرسشی بود که مطرح کرد: آیا می‌توان بدون خودنمایی، هم‌چنان اغواگر بود؟ پاسخ پوگلیسی مثبت است. او نشان داد اغواگری می‌تواند نجوا باشد؛ می‌تواند در لطافت، رنگ‌های ملیح و سیلوئت‌هایی که به نرمی روی بدن نشسته نیز جریان پیدا کند.

محل برگزاری این شو، خیابان Via Moncucco 35 میلان بود و از مهمانان ردیف اول آن می‌توان به لوردز لئون، آیس اسپایس، ناتالیا دیامانت برانت، الی تومن، ایوا گاتوسکی و لودویکا پاگانی نیز اشاره کرد.

نویسنده:صنم فربهی

کالکشن بهار و تابستان برند Fendi

فندی در نمایش بهار تابستان ۲۰۲۶ در میلان با مجموعه‌ای روی صحنه آمد که بیش از هر چیز بازی میان سادگی و ظرافتی پر از جزئیات را نشان می‌داد. کیم جونز، مدیر خلاق برند، سراغ زبانی رفت که در آن لوکس‌ بودن و کاربردی بودن با خلاقیتی نو ترکیب شده است.

رنگ‌ها خاکی و آرام بودند؛ بژ، کرم، سفید و خاکستری، با رگه‌هایی از زرد و آبی روشن برای شکستن یکنواختی. پارچه‌ها سبک و راحت انتخاب شده بودند: چرم نرم، تورهای مشبک و بافت‌های درخشان که وقتی روی صحنه حرکت می‌کردند، نور را به‌ خوبی منعکس می‌کردند.

لباس‌ها اغلب ساختاری آزاد و روان داشتند: مانتوهای کوتاه و ساده، دامن‌هایی با بخش‌های جداشونده و پیراهن‌هایی که در نگاه اول ساده بودند اما جزئیات پنهان مثل برش‌های متفاوت یا آسترهای براق، مخاطب را غافلگیر می‌کرد. همین «جزئیات درونی» امضای این کالکشن شد.

اکسسوری‌ها نقش پررنگی داشتند؛ کیف‌های کوچک خزدار، مدل‌های تازه‌ای از Peekaboo و Baguette، کفش‌های تخت ساده و کمربندهای باریک. فضا و نورپردازی هم کاملاً با این زبان هماهنگ بود؛ نور ملایم و صحنه‌ای که اجازه می‌داد لباس‌ها خودشان حرف بزنند.

در مقایسه با فصل گذشته، فندی جسارت بیشتری به خرج داد. اگر پیش‌تر، سادگی مجموعه‌ها، خلوص بیشتری داشت، این بار برند تصمیم گرفت در دل همین سادگی، نشانه‌هایی از لذت، بازی و کشف آن‌چه پنهان است، اضافه کند.

فندی در این فصل نشان داد که سادگی می‌تواند پر از شگفتی باشد، البته اگر در آن عمیق‌تر جست‌وجو کنیم.

نویسنده: سیده فاطمه صادقی

کالکشن بهار و تابستان برند Jil Sander

۲۴ سپتامبر، برند «Jil Sander» در هفته‌ی مد میلان، مجموعه‌ی بهار-تابستان ۲۰۲۶ خود را به‌ عنوان اولین کالکشنِ مدیر خلاقیت جدید، Simone Bellotti به نمایش گذاشت. تمرکز این مجموعه روی دوخت‌های دقیق، چرم‌های دورو و کاربردی بودن کالاهای لوکس بود و این روایتی است که میراث مینیمالیستی خانه‌ی مد جیل سندر  را با لطافت شاعرانه‌ی شخصی طراح پیوند می‌زند. 

نمایش این کالکشن در Castello Sforzesco، در نزدیکی دفتر مرکزی برند در Piazza Castello، قابی با معماری تاریخی و مینیمال فراهم کرد تا سیلوئت‌ها برجسته‌تر شوند. این مجموعه به عنوان نخستین نمایش Bellotti در تقویم میلان جایگاهی نمادین داشت؛ آغازی برای فصل تازه‌ی برند، زیر چتر OTB Group و در امتداد اجراهای نخستین یا دیگر دبیوهای پرسروصدای این هفته.

Bellotti با احترام به میراث برند، به‌ جای برهم‌زدن قواعد، به سراغ بازخوانی ریشه‌ها رفت. او در شروع کارش تأکید کرده که به منابع تاریخی و خاستگاه هامبورگ، جایی که برند در سال ۱۹۶۸ توسط طراح بنیان‌گذار متولد شد، نگاه کرده است؛ از جمله پروژه‌ی «Wanderlust» که عمداً در هامبورگ فیلم‌برداری شد تا ریشه‌ها را را دوباره قاب بگیرد.
در یکی از منابع ذکر شده است که او با نگاه به آرشیو Jil Sander در هامبورگ، پیامی روشن داد: بازگشت به مینیمالیسم ناب، خالص و مطلق!

مقاله‌ی Vanity Fair این لحظه را آغاز «یک عصر تازه» برای Jil Sander می‌داند؛ عصری که در آن پیوند با تاریخ پرچالش خانه‌ی مد جیل سندر و نام‌های بزرگی چون Milan Vukmirovic، Raf Simons، Rodolfo Paglialunga و زوج Lucie & Luke Meier  ۲۰۱۷-۲۰۲۴ هم‌چنان الهام‌بخش است. Bellotti مسیر خود را «بی‌سروصدا اما قاطع» آغاز کرد تا صدای اصلی برند، یعنی سادگی و دقت، دوباره برجسته شود.در لباس‌ها، کدهایی که امضای Jil Sander هستند با جزئیات معاصر ترکیب شده‌اند: کت‌هایی سبک با برش‌های دقیق، بافت‌های ظریف و اکسسوری‌هایی هدفمند، بیانی برای «گزیده‌گویی تأثیرگذار» در استایل شهری بهار ۲۰۲۶!

نویسنده: سیده فاطمه صادقی

کالکشن بهار و تابستان برند GUCCI

زمانی که گوچی اعلام کرد دمنا، مدیر خلاقیت سابق بالنسیاگا، به این برند می‌آید، موجی از انتقاد از طرف ژورنالیست‌ها، منتقدان و علاقه‌مندان فشن به راه افتاد. اکثر آن‌ها معتقد بودند که با حضور دمنا، گوچی هویت سابق خود را از دست خواهد داد؛ اما شب گذشته، دمنا با ارائه‌ی اولین کالکشن خود برای گوچی، همه را متحیر کرد و تحت تأثیر قرار داد. برخلاف فشن‌شو مرسوم، او کالکشن را به شکل یک look book با ۳۸ لوک ارائه کرد. لوک‌هایی که به شکل واضحی از دوران تام فورد الهام گرفته شده بودند و بار دیگر روح اروتیک و جذاب گوچی را به نمایش گذاشتند. این کالکشن که «La Famiglia» نام داشت، خانواده‌ای متفاوت را نشان می‌داد که هر عضو آن با توجه به شخصیتش، لباس مخصوص خود را داشت. لباس‌ها با نام‌ها و مضمون‌های مشخص معرفی شدند تا مخاطب نقش هر شخصیت را بفهمد، مثل Incazzata (زن خشمگین و پولدار)، La Principessa (پرنسس) و Miss Aperitivo (زن اجتماعی و سبک). این روش باعث شده بود کالکشن بیشتر شبیه مجموعه‌ای از شخصیت‌ها باشد تا صرفاً کالکشن لباس. آیتم‌های کلاسیک گوچی مثل کیف بامبو ۱۹۴۷، قفل Horsebit و الگوی فلورا در این کالکشن دوباره ظاهر شدند؛ اما این بار با رنگ‌ها و بافت‌های معاصر.

جذاب‌ترین بخش کالکشن، ارائه‌ی فیلم کوتاه «The Tiger» ساخته Spike Jonze و Halina Reijn به جای فشن‌شو بود. این فیلم با بازی دمی مور، کندال جنر، الکس کنسانی، اد هریس و… داستان خانواده‌ی خیالی گوچی را روایت می‌کند که می‌خواهند میراث برند را حفظ کنند.

 دمنا در‌این‌ باره گفته است:

«انتخاب یک فیلم به جای فشن‌شو فرصتی برای روایت داستان کالکشن با عمق بیشتر بود. خواسته‌ی من این بود که لباس‌ها نه فقط محصول، بلکه بخشی از داستان باشند.»

این اقدام باعث شد موج خبری بزرگی درباره‌ی گوچی شکل بگیرد و  این برند بار دیگر تیتر اخبار فشن شود. از مهمان‌های ردیف اول این رویداد هم می‌توان به گوئینت پالترو، سرنا ویلیامز، جین از گروه بی‌تی‌اس و لی‌لا ماس اشاره کرد.

نویسنده: صنم فربهی

کالکشن بهار و تابستان برند Diesel

دیزل برای بهار و تابستان 2026 خیابان‌های میلان را جایگزین ران‌وی کرد و عموم مردم را به مسابقه‌ای رایگان برای یافتن لوک‌های این کالکشن در سطح شهر دعوت کرد. گلن مارتنز با برگزاری مسابقه‌ی یافتن تخم‌مرغ‌ها – چرا که لوک‌ها درون محفظه‌های تخم‌مرغ شکل قرار داشتند- بار دیگر یادآوری کرد دیزل برندی برای همه است. 

او در این باره گفت: «مد یک بازی است و ما داریم آن را بازی می‌کنیم.»

گلن مارتنز در فشن‌شوهای قبلی خود هم سعی کرده بود تا مردم عادی را به عنوان بخشی از نمایش با برند همراه کند. او در این مورد یادآوری کرد که دیزل یک برند لوکس کلاسیک نیست و او همواره سعی داشته فشن را به خیابان‌ها بیاورد و با مخاطبان ارتباط برقرار کند.

در لوک‌های این کالکشن مانند گذشته استفاده‌ی نوآورانه از متریال و حمایت از بازیافت منسوجات دیده می‌شد که در یکی از پارچه‌‌های جین به اوج خود رسیده بود. این پارچه‌‌ از پلی‌استر بازیافتی تولید و با لیزر پردازش شده بود تا جلوه‌ای کهنه پیدا کند. هم‌چنین برای لطافت و برق بیشتر از راپورت ساتین در بافت آن استفاده شده بود که به طور معمول در بافت پارچه‌ی جین به کار برده نمی‌شود. 

برش‌های خاص و پارچه‌های فرسوده‌ی مورد استفاده در این مجموعه هم روحیه‌ی شورشی دیزل را حفظ می‌کردند.

از سوی دیگر این کالکشن تلاش می‌کرد تا آن‌چه در درون است را به بیرون لوک‌ها منتقل کند و به نمایش بگذارد. این مفهوم به شکل‌های متنوعی در لوک‌ها دیده می‌شد؛ برای مثال برخی پارچه‌های جین از داخل به بیرون سفیدکاری شده و جلوه‌ای شبیه به اشعه‌ی ایکس ایجاد می‌کردند، طوری که به نظر می‌رسید ساختار درونی لباس را آشکار می‌سازند.

برخی لباس‌های بافت با درزهای باز بخش‌هایی از بدن را به نمایش می‌گذاشتند و برخی دیگر از لوک‌ها هم با لایه‌ی داخلی بزرگ‌تر از لایه‌ی بیرونی، شکلی غافلگیرکننده و مجسمه‌وار به وجود می‌آوردند و مفهوم آشکار کردن آن‌چه در درون است را به نمایش می‌گذاشتند.

نویسنده: تانیا هاتفی سعید

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *